blog “Navigeren”

Navigeren

Soms kan terug kijken naar het verleden pijn doen en kijken we het liefst snel weg.

Soms is vooruitkijken uitzichtloos en kijken we het liefst helemaal niet.

Waar sta ik? Waar sta ik vandaag in mijn leven?

Om verder te navigeren op de weg die je gaat moet je weten wat je huidige locatie is. Wat is de huidige locatie van je hart. En is het daar compleet of zijn er stukjes onderweg blijven liggen? Welke richtingaanwijzers heb je gevolgd, naar welke stemmen heb je geluisterd op de weg die achter je ligt. Aan welk prikkeldraad zijn je kleren gescheurd. Welke bocht heb je niet gehaald en ben je uitgevlogen.

Wat is jouw route kaart en welke bestemming wil je volgen op jouw unieke pad. Vragen die je soms overvallen en die je ertoe dwingen een parkeerterrein op te rijden voor een pauze. Tijd om bij te tanken en te her- oriënteren, tijd om rotzooi op te ruimen en over de toekomst te dromen.

In onze haast om vooruit te komen, onze hoge lat te halen is dat al een ingewikkeld proces: dat stilstaan en daar de tijd voor nemen.

Bang dat iedereen ons voorbij rijd of dat stilstaan achteruit gang betekent. De stemmen in ons hoofd jagen ons vooruit. We moeten blijven uitdelen aan de mensen om ons heen, “de wereld draait nou een maal niet om jou”. We moeten een perfecte prestatie leveren als ouder, als werknemer of als baas, als kinderwerker in de kerk of op de sport training.

Je moet toch op z’n minst je best doen? En het liefst snel een beetje.

Waar sta je vandaag na de route die je nam en waar je heen wil.

Op het eerste gezicht wordt achterom kijken in de bijbel (voor mij hét boek waar ik richting in vind) niet direct aangemoedigd. In Prediker 7:10 wordt gezegd “en vraag jezelf niet af waarom het vroeger beter was dan nu. Het getuigd van weinig wijsheid als je daarnaar vraagt” om te voorkomen dat je het verleden gaat romantiseren en in Lucas 9:62 zegt Jezus: “wie de hand aan de ploeg slaat en achterom blijft kijken is niet geschikt voor het koninkrijk van God“. Tegelijk viert het volk Israel elk jaar aan het begin van hun nieuwe jaar het Jom Kippoer feest. Een feest waarin je wordt gevraagd te kijken waar je schuld hebt liggen, welke dingen er anders zouden kunnen, waar je het komend jaar in wil groeien. Dat is elk jaar een week om naar binnen te keren in jezelf om te kijken wat daar opgeruimd moet worden. Elk jaar een vaste week op de parkeerplaats om te kijken of je verkeerde afslagen hebt genomen. Om zo ook te kunnen beslissen welke route je verder gaat volgen. Dat hebben ze nog niet zo gek bekeken, hoe vaak doe ik dat, hoe vaak doe jij dat? Soms nemen we zoveel zijweggetjes dat één week niet toereikend is en er een langere tijd nodig is van herbezinning. Soms worden we daar compleet voor stilgezet en komen we er alleen niet uit en in andere gevallen komen we er zelf al snel uit.

Wel de moeite waard wanneer je op je bestemming wil aankomen!